Zasady planowania nawierzchni dla wejścia i wjazdu na posesję

Parametry nawierzchni brukowanych będą różne w zależności od pełnionej funkcji. Inne będą dla wjazdu na działkę i podjazdu do garażu, inne dla głównego wejścia do budynku, a jeszcze inne dla ścieżek ogrodowych. Można jednak zastosować nieco inny podział i analizować nawierzchnie nie tyle pod kątem ich przeznaczenia, ile podziału na strefy.

Jaka nawierzchnia dla strefy wejściowej?

Strefa wejściowa to nic innego, jak wejście i wjazd na działkę, czyli okolice furtki i bramy wjazdowej. Mniej istotna jest tu sama faktura nawierzchni, bardziej natomiast – parametry geometryczne. W obu przypadkach jednak dobrze jest szczególnie zadbać o antypoślizgowość i łatwość odśnieżania. Oznacza to, że preferowane będą stosunkowo duże i gładkie elementy. Kostka lub płyty o zbyt grubej fakturze będą się dobrze sprawdzać podczas opadów deszczu, jednak już ich odśnieżenie może sprawiać nieco większe trudności. Podobne problemy mogą stwarzać elementy zbyt drobne, o fazowanych krawędziach i gęsto rozłożonych, szerokich fugach. Świetne będą natomiast elementy bezfazowe o prostych krawędziach i nawierzchni płukanej lub śrutowanej.

Dość często oczywiście furtka i brama leżą tuż obok siebie i tworzą w zasadzie jedną strefę, jednak w tym wypadku zajmiemy się nimi osobno aby precyzyjnie zdiagnozować wszystkie czynniki na które trzeba zwrócić uwagę.

► Od czego zależna jest nawierzchnia pod furtkę

W wypadku furtki sprawa jest dość prosta. Przede wszystkim należy przeanalizować jej położenie względem chodnika oraz szerokość i sposób otwierania. Najczęściej stosuje się furtki rozwieralne. W wypadku tak wąskich przejść z reguły nie ma potrzeby stosowania innych rozwiązań. Szerokość przejścia jest tu jednak sprawą kluczową – główne dojście do budynku nie powinno być węższe niż 80 cm, a najlepiej jeśli ma taką samą szerokość jak drzwi wejściowe do domu. Zbyt duża furtka jest ciężka i niewygodna w otwieraniu, zbyt mała natomiast nie pozwoli to na wygodne wejście z zakupami, wózkiem dziecięcym czy też wniesienie większych mebli.

Jeśli do furtki prowadzą schody terenowe, nie może się ona znajdować na krawędzi stopnia. Dobrze jest zostawić z obu stron ok. 150 cm prostego chodnika. Bardzo ułatwi to otwieranie, szczególnie jeśli wchodzimy z zakupami lub innym bagażem. To samo dotyczy zresztą również zakrętów – ścieżka zakręcająca zaraz za furtką jest dość niewygodnym rozwiązaniem.

Ostatnim elementem o którym warto pamiętać przy lokalizacji furtki jest kierunek otwierania – a w zasadzie fakt, że jeżeli furtka jest usytuowana w linii chodnika – może być otwierana wyłącznie do wewnątrz, czyli na własną działkę.

► Od czego zależna jest nawierzchnia pod bramę wjazdową

Tu pojawia się nieco więcej możliwości, przede wszystkim w zakresie sposobu otwierania. Powszechnie stosowane są dwa systemy: bramy rozwieralne i przesuwne. Zdarzają się również bramy segmentowe, ale w zakresie projektowania przejazdu nie różnią się one wiele od bram przesuwnych. Dodatkowo bramy przesuwne dzielą się na szynowe i samonośne – przy czym ma to o tyle znaczenie dla nawierzchni, że w tym pierwszym przypadku musi pojawić się w niej szyna jezdna po której poruszać się będą wózki bramy. Każda z nich może być otwierana ręcznie bądź automatycznie. Wszystkie te czynniki mają wpływ na ukształtowanie drogi wjazdowej w obrębie bramy.

Bramy przesuwne sprawdzają się doskonale na dość szerokich działkach. Poza szerokością bramy musi się bowiem znaleźć miejsce na odsunięcie skrzydła wraz z elementami prowadzącymi (czyli w sumie ponad podwójna szerokość przejazdu). Trzeba przy tym zwrócić uwagę, aby otwarta brama nie blokowała na przykład furtki wejściowej. Z kolei bramy rozwieralne doskonale sprawdzają się na wąskich i głębokich działkach.

Lokalizacja strefy wejściowej, a plan nawierzchni

Z punktu widzenia nawierzchni dojazdu w okolicach bramy bardzo istotne jest czy została zainstalowana automatyka, oraz sposób w jaki wjazd jest usytuowany względem ulicy.

• Jeśli zastosujemy bramę otwieraną ręcznie – dobrze jest nie sytuować jej przy samej ulicy, ale zrobić przed nią miejsce, na którym na czas jej otwarcia można będzie postawić samochód nie tamując jednocześnie ruchu. W takim wypadku okolice bramy nie powinny również posiadać zbyt dużego spadku.
  
  
• Kwestia lokalizacji wjazdu zadecyduje z kolei o szerokości przejazdu i samej bramy. W najbardziej typowym przypadku, w którym brama znajduje się stosunkowo blisko ulicy, a wjazd na posesję usytuowany jest w stosunku do niej pod kątem prostym – dobrze jest wykonać podjazd i bramę o szerokości ok. 4 m. W wypadku optymalnym, w którym podjazd do bramy jest długi albo też usytuowany pod niewielkim kątem do drogi – wystarczy brama o szerokości ok. 2,5 m.
  
  
• W wypadku wąskiej bramy do której w dodatku nie podjeżdżamy na wprost, ale musimy w nią skręcić – warto zastosować odboje (a w zasadzie nawet prowadnice) z krawężników które powinny naprowadzać koła samochodu na właściwą drogę a przy okazji informować kierowcę że znalazł się niebezpiecznie blisko słupka. Aby takie rozwiązanie działało krawężnik powinien znaleźć się w odległości ok. 40 cm od słupków bramy. Warto też wykonać wzdłuż krawężników pasy z drobniejszej kostki o bardziej zdecydowanej fakturze – będą stanowić swojego rodzaju pas ostrzegawczy. Jest to zresztą rozwiązanie które warto zastosować we wszystkich wąskich przejazdach przy elementach mogących uszkodzić samochód. To samo rozwiązanie znakomicie sprawdza się jako pas ostrzegawczy przed wjazdem na jezdnię.
  
  

Tekst i rysunki: Buszrem, zdjęcie tytułowe: Viktor Birkus/Pixabay