Alamanda pnąca (Allamanda cathartica) to wieloletnie pnącze należące do rodziny toinowatych (Apocynaceae). W środowisku naturalnym roślina występuje w Brazylii, gdzie dorasta nawet do 6 m. W uprawie doniczkowej jednak osiąga trzykrotnie mniejsze rozmiary. Roślina wytwarza podłużne, błyszczące liście, ale jej ozdobą są trąbkowate kwiaty o żółtej barwie.

Alamanda pnąca kwitnie zwykle od maja do października. Po przekwitnieniu w miejscu kwiatów pojawiają się kuliste pokryte kolcami owoce. Roślina uchodzi za dość silnie trującą, w przypadku spożycia. Co ciekawe, niektóre gatunki wykorzystuje się jako środek przeczyszczający.

Zobacz także: Uprawa roślin o ozdobnych liściach, kwiatach, ananasowatych...

Warunki uprawy alamandy pnącej

Alamanda pnąca najlepiej rośnie na podporach. Cechuje ją silny wzrost. Wymaga miejsc jasnych, dobrze oświetlonych i ciepłych o temp. około 20ºC - w czasie sezonu wegetacyjnego - i nieco chłodniejszych zimą.

Optymalne podłoże jest przepuszczalne, żyzne, próchnicze z dodatkiem gliny. Na dnie donicy warto ułożyć warstwę drenażową.

Roślina ma duże wymagania pokarmowe. Wiosną i latem zaleca się ją nawozić raz w tygodniu nawozami dla roślin kwitnących. Podlewanie obfite - nie można dopuszczać do przesuszenia bryły korzeniowej. Przesadzanie należy wykonywać raz na kilka lat.

Roślinę można rozmnażać wiosną przez ukorzenianie sadzonek wierzchołkowych. Wiosną warto skracać pędy o 1/3 długości, aby pnącze miało bardziej krzewiasty pokrój.

Alamanda może być atakowana przez tarczniki i wełnowce.

Zastosowanie alamandy pnącej

Alamanda w Polsce to głównie roślina pokojowa. Jednak ze względu na pokrój nadaje się do sadzenia również w pojemnikach wiszących. Późną wiosną i latem z powodzeniem może być wykorzystywana jako ozdoba balkonów, tarasów i drzwi wejściowych.

fot. carrotmadman6, mauroguanandi (flickr.com.cc.)