Logo
Logo
Gardeners' world wrzesień - październik 2019
Do góry
Artykuł na: 4-5 minut

Odwodnienie nawierzchni ogrodowych

Do uwalniania nawierzchni utwardzonych od zastoisk wody stosuje się odwodnienia liniowe i punktowe. Odwodnienia liniowe są najpopularniejsze, bo dość proste do wykonania.

Czy każda nawierzchnia utwardzona wymaga odwodnienia?

Odwodnienie nawierzchni jest konieczne w przypadku tych nieprzepuszczalnych, na przykład pokrytych płytami lub kostką betonową, klinkierową bądź kamienną, lub wykonane z betonu stemplowanego. Nie trzeba natomiast odwadniać nawierzchni, które umożliwiają wsiąkanie wody w głąb gruntu (oczywiście pod warunkiem, że grunt pod nimi ma wystarczającą chłonność).

Do przepuszczalnych, a więc niewymagających odwadniania, należą nawierzchnie utwardzone plastikową kratką trawnikową, betonowymi płytami ażurowymi, a także nawierzchnie betonowo-, ceramiczno- lub kamienno-trawiaste: z kostki kamiennej, klinkierowej lub betonowej ułożonej z odstępami lub mającej otwory na trawę, które wypełnia się piaskiem lub ziemią urodzajną, by następnie posiać w nich trawę lub uprawiać rośliny odporne na deptanie.

Odwodnienie liniowe
Odwodnienie punktowe
Schemat odwodnienia: (a) liniowego i (b) punktowego

Sposoby odwodnienia nawierzchni utwardzonych

Odwodnienia liniowe

Odwodnienie liniowe
Przekrój przez odwodnienie liniowe

Najpopularniejsze, bo dość proste do wykonania. Polegają na odprowadzaniu wody systemem połączonych ze sobą i tworzących kanały odwadniające korytek przykrytych rusztami. Teren nawierzchni powinien być uformowany ze spadkiem w kierunku kanałów. Woda z korytek spływa następnie do studzienek osadnikowych, a potem do odbiornika – kanalizacji deszczowej lub układów chłonnych.

Korytka umieszcza się zwykle w poprzek podjazdu lub chodnika prowadzącego od furtki do domu lub – jeśli ich nawierzchnia jest długa i płaska – wzdłuż, przez jej środek.


Uwaga! Układanie kanału przy brzegu nawierzchni nie jest wskazane, bo grunt, który z nią sąsiaduje, może zamulać korytka oraz blokować odpływ.

Odwodnienia punktowe

Są to studzienki z tworzywa lub betonu, z osadnikiem i wpustem żeliwnym. Woda z nawierzchni uformowanej ze spadkiem w kierunku studzienki spływa do jej wnętrza, a następnie jest odprowadzana do odbiornika.

Jak wykonuje się odwodnienie liniowe?

  1. Najpierw wyznacza się przebieg kanału, w którym na ławie betonowej zostaną umieszczone korytka odpływowe. Wzdłuż wyznaczonej linii wykonuje się wykop głębokości ok. 30 cm.
  2. Na dnie wykopu układa się warstwę betonu, by utworzyć ławę wysokości 10–15 cm i szerokości ok. 30 cm. Powinno się jej nadać spadek 1–2 %, niezbędny do sprawnego spływania wody korytkami.
  3. Następnie układa się elementy systemu, zaczynając od tego, który będzie znajdował się najniżej, czyli od studzienki osadnikowej. W następnej kolejności układamy korytka, łącząc je ze sobą na wpust. Na końcu pierwszego i ostatniego korytka powinna znajdować się ścianka czołowa lub ścianka z odpływem.
  4. Na końcu montuje się ruszty. Ich górna krawędź powinna znajdować się ok. 5 mm poniżej nawierzchni.

Elementy odwodnienia liniowego

Korytka

Mogą być wykonane z różnych materiałów:

  1. betonu z domieszką żywicy i ziarnistego kwarcu,
  2. betonu włóknistego z dodatkiem polimerów,
  3. polipropylenu (PP) lub polichlorku winylu (PVC).

Korytka stosowane w odwodnieniach przydomowych mają zazwyczaj następujące wymiary:

  • długość: 50 lub 100 cm;
  • szerokość: 10 lub 15 cm.

Ruszty

Chronią korytka przed wpadaniem większych zanieczyszczeń, jak liście, szyszki czy patyki. Wykonywane są z tworzyw sztucznych, stali nierdzewnej, miedzi, mosiądzu lub żeliwa. Warto zwrócić uwagę na ich wygląd, bo są jedynym widocznym elementem odwodnienia liniowego. Najwygodniejsze w użytkowaniu są ruszty przytwierdzane do korytek na zatrzaski, bo można je łatwo zdejmować na czas czyszczenia kanałów.

Małgorzata Cuch

Komentarze

Nowe treści
Na czasie
Jesienny trawnik
Temat miesiąca
Jesienny trawnik
Zobacz więcej
Warto przeczytać
Porady na ten tydzień
Tydzień 38, Sentencja nr:5
Tydzień 38, Sentencja nr:5
Na balkonie i tarasie w puste miejsca dosadzamy rośliny sezonowe, kwitnące jesienią, np. chryzantemy, wrzosy i jesienne wrzośce.
Tydzień 38, Sentencja nr:4
Tydzień 38, Sentencja nr:4
Zasilmy trawę nawozami potasowymi i fosforowymi. Będzie bardziej odporna na przemarzanie i suszę.
Tydzień 38, Sentencja nr:3
Tydzień 38, Sentencja nr:3
Systematycznie zbieramy warzywa ciepłolubne, do których należą np. dynia, ogórki, papryka czy pomidory.
Tydzień 38, Sentencja nr:2
Tydzień 38, Sentencja nr:2
Posadźmy w ogrodzie wrzosy, które właśnie teraz, podczas kwitnienia są najpiękniejsze. Te sprzedawane w pojemnikach można sadzić do gruntu przez cały sezon wegetacyjny.
Tydzień 38, Sentencja nr:1
Tydzień 38, Sentencja nr:1
W połowie września możemy rozpocząć sadzenie roślin cebulowych (wybierajmy cebule duże i zdrowe). Głębokość sadzenia powinna być równa 2-3-krotnej wysokości cebul (na glebie piaszczystej cebule sadzimy nieco głębiej). Miejsce sadzenia cebul warto okryć na zimę korą lub słomianymi matami.
Twoja strona ogrodu