Logo
Logo
Gardeners' world listopad - grudzień 2021
1
Okazje
Artykuł na: 6-9 minut

Ażurowe nawierzchnie: budowa i zalety

Zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego regulują między innymi minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w zagospodarowaniu działki. Spełnienie tego wymagania przy zachowaniu koniecznego komfortu mieszkańców domu jest łatwo możliwe przy wykorzystaniu kostek i płyt ażurowych.

 

W trakcie prac nad zagospodarowaniem działki i wykonaniem na niej ciągów komunikacyjnych napotykamy bardzo różne problemy. Ogólnie można je podzielić na trzy grupy. Są związane z wymaganiami użytkowymi, technicznymi i formalno-prawnymi.

Pierwsza grupa to kwestie najbardziej oczywiste. Wiążą się z ergonomią i wygodą użytkowania. Ścieżki i podjazdy powinny w możliwie najprostszy sposób łączyć newralgiczne punkty (na przykład furtkę z wejściem do budynku czy wjazd na działkę z miejscami postojowymi). Jednocześnie ich nawierzchnia powinna być dostosowana do wymogów użytkowników i w estetyczny sposób wpisywać się w całość architektury działki i budynku. Brzmi to banalnie prosto i z reguły rzeczywiście nie jest skomplikowane.

Nieco gorzej prezentuje się druga z wymienionych grup problemów – czyli kwestie techniczne. Mowa tu o odpowiedniej nośności nawierzchni, zabezpieczeniu ewentualnych skarp i rozwiązaniu odwodnienia. To ostatnie jest stosunkowo proste jeżeli mówimy o niezbyt szerokim chodniku na płaskiej działce, jednak im większa powierzchnia wymaga utwardzenia – tym większe trudności wiążą się z jej właściwym odwodnieniem.

„Powierzchnie biologicznie czynne” Do tego dochodzi trzecia grupa wymieniona na początku tego tekstu, czyli uwarunkowania formalno-prawne. Mowa tu głównie o zapisach planu miejscowego, a szczególnie o wpisie regulującym minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w zagospodarowaniu działki.

Dość enigmatycznie brzmiącą nazwą „powierzchnia biologicznie czynna” definiuje Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, czyli jeden z podstawowych aktów prawnych będących w Polsce podstawą do projektowania. Według tego rozporządzenia jest to „teren z nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetację, a także 50 % powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią, nie mniej jednak niż 10 m?, oraz wodę powierzchniową na tym terenie”. Zarówno wielkość tej powierzchni jak i dodatkowe wymagania jej stawiane powinien precyzować Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego.

Szczególny problem z tym związany może się pojawić zwłaszcza na małych działkach, na których dodatkowo chcemy (lub musimy) zapewnić na przykład miejsca postojowe dla samochodów, lub też zwyczajnie marzy nam się duży taras. Wiąże się to zresztą także z drugą opisywaną już kwestią – czyli odwodnieniem tak dużych płaszczyzn. Jednocześnie nie każdemu podobają się i nie wszędzie pasują rozległe jednolicie brukowane przestrzenie. Ostatni problem można oczywiście rozwiązać przez zróżnicowanie użytych materiałów. Jest to jednak rozwiązanie połowiczne, w dodatku nadal pozostaje kwestia odwodnienia i zachowania wymaganej przepisami powierzchni biologicznie czynnej.

płyta Meba Buszrem
Płyta "Meba"

Zalety ażurowych nawierzchni

Zdecydowanie lepszym rozwiązaniem jest zastosowanie kostki lub płyt ażurowych. Problem odwodnienia (nawet bardzo dużych przestrzeni) w zasadzie przestaje w ten sposób istnieć. Pozwala to również wypełnić wymagania planu miejscowego w zakresie zachowania powierzchni biologicznie czynnej. Jednocześnie pod względem sposobu układania nie różni się w zasadzie od tradycyjnej kostki brukowej czy płyt tarasowych.

Prace rozpoczyna się od korytowania i montażu obrzeży. Następnie podbudowa i o ile to konieczne – warstwa rozsączająca. Jest to ogromnie istotne zwłaszcza przy układaniu kostki na gruntach nieprzepuszczalnych, na przykład gliniastych. Należy pamiętać, że również przepuszczalność podbudowy i podsypki piaskowej ma tu ogromne znaczenie.

Dużym (i dość częstym) błędem jest więc montaż kostki ażurowej na podsypce z dodatkiem cementu. Tu pojawia się również pierwsza różnica w stosunku do tradycyjnej pełnej kostki brukowej – warstwę podbudowy warto oddzielić od podsypki piaskowej za pomocą geowłókniny. Jest to istotne ze względu na dużą przepuszczalność wody (o którą nam przecież chodzi), która poza wszystkimi swoimi pozytywami wiąże się również z możliwością przemieszania się materiałów poszczególnych warstw a w konsekwencji – osłabienia nawierzchni.

Podsypka powinna być wykonana z piasku lub drobnego kruszywa łamanego o uziarnieniu 0-5mm i nie powinna mieć grubości mniejszej niż 3cm. Na wykonanej podsypce piaskowej można już ułożyć kostkę lub płyty – i tu następuje druga z różnic. Nawierzchnię z ażurowej kostki brukowej powinno się ostatecznie zagęścić i użytkować dopiero po wypełnieniu otworów ziemią lub kruszywem. Użytkowanie nie wypełnionych płyt grozi ich uszkodzeniem.

płyta ażurowa Buszrem
Płyta ażurowa Buszrem
płyta Ekostrada Buszrem
Płyta Ekostrada

Nie zapominajmy o szczegółach Zastosowanie kostki ażurowej ma jednak pewne ograniczenia o których warto wiedzieć. Przede wszystkim mogą sprawiać pewne trudności niektórym pieszym użytkownikom. Mowa tu głównie o użytkowniczkach butów na wysokim obcasie, potocznie zwanych szpilkami, oraz osobach chodzących o lasce lub kulach. Warto więc łączyć dwa rodzaje nawierzchni, pozostawiając obok elementów ażurowych pasy wyłożone pełną kostką lub płytami. Dotyczy to zresztą nie tylko chodników.

Wykonując nawierzchnię podjazdu czy miejsca postojowego dość często zapominamy, że z samochodu trzeba wysiąść – i dobrze jeśli można zrobić to wygodnie (także w szpilkach). W dodatku czasem trzeba na przykład wyjąć coś z bagażnika. Przy tym z reguły bardzo łatwo przewidzieć w którym mniej więcej miejscu będzie znajdował się samochód, a więc również gdzie znajdą się jego drzwi i bagażnik. W łatwy sposób można więc za pomocą stosunkowo niewielkich płaszczyzn wypełnionych pełną kostką brukową pogodzić zapewnienie zieleni na działce, doskonałe odprowadzenie wody opadowej oraz komfort użytkowania dla wszystkich

Wśród produktów do wykonywania ażurowych nawierzchni istnieje zresztą również spora gradacja „stopnia przepuszczalności” - od płyt ażurowych o dużych kwadratowych otworach i stosunkowo niewielkich fragmentach cementowych, przez tradycyjną i powszechnie znaną płytę Meba aż po kostkę Ekostrada, charakteryzującą się stosunkowo najmniejszą powierzchnią otworów w stosunku do całości. Można to wykorzystać zarówno dobierając najlepszą kostkę do potrzeb, jak i łącząc ze sobą poszczególne rodzaje kostki oraz różne wypełnienia.

Należy pamiętać, że bruki ażurowe nie muszą przecież być wypełniane humusem i przerastane trawą. Doskonale wyglądają również wypełniane kruszywem – przy czym odpowiednio dobierając jego kolor i frakcję można uzyskać doskonały efekt estetyczny.

Budowa i zalety ażurowych nawierzchni 01, fot. Buszrem

Kolejne etapy układania ażurowej nawierzchni przerośniętej trawą.

1. Wykorytowane i przygotowane podłoże
2. Podbudowa
3. Geowłóknina rozdzielająca podbudowę i podsypkę piaskową
4. Podsypka piaskowa
5. Ułożona kostka
6. Otwory w kostce wypełnione ziemią i obsiane trawą. Dopiero wypełnioną kostkę ażurową można zagęszczać i użytkować
7. Fundament pod element obrzeżowy
8. Krawężnik

Budowa i zalety ażurowych nawierzchni 02, fot. Buszrem

Nawierzchnie uzyskane przy pomocy różnych kostek ażurowych.

1. Warstwy konstrukcyjne nawierzchni
2. Kostka Ekostrada
3. Płyta Meba
4. Płyta ażurowa
5 Fundament krawężnika
6. Krawężnik

Budowa i zalety ażurowych nawierzchni 03, fot. Buszrem

Miejsce postojowe dla samochodu zapewniające maksymalny komfort wszystkim użytkownikom – także tym w szpilkach czy o lasce.

1. Warstwy konstrukcyjne nawierzchni
2. Nawierzchnia podjazdu i miejsca postojowego pokryta płytą ażurową
3. Pas wzdłuż przejazdu pokryty tradycyjną płytą (w tym wypadku Santorini)
4. Krawężniki
5. Pokryte płytami Santorini pasy przy brzegach miejsca postojowego ułatwiające wsiadanie i wysiadanie
6. Poszerzony pas płyt Santorini ułatwiający korzystanie z bagażnika zaparkowanego samochodu

Tekst i zdjęcia: źródło – Buszrem

Warto przeczytać
To Cię zainteresuje
Pokaż więcej (1)
Nowe treści
Ważne tematy
Lista zakupów

Komentarze

Porady na ten tydzień
Tydzień 43, Sentencja nr:7
Tydzień 43, Sentencja nr:7
Jesień w ogrodzie kojarzy nam się z kolorowymi liśćmi. Przybierają one najróżniejsze kolory – złote, czerwone, pomarańczowe lub brązowe. Nie bez powodu ta pora roku nazywana jest złotą polską jesienią.
Tydzień 43, Sentencja nr:6
Tydzień 43, Sentencja nr:6
Rośliny zimozielone (różaneczniki, świerki, żywotniki) dobrze jest w tym miesiącu obficie podlewać. Różaneczniki ściółkujemy.
Tydzień 43, Sentencja nr:4
Tydzień 43, Sentencja nr:4
W drugiej połowie miesiąca należy po raz ostatni skosić trawnik. Ostrze kosiarki trzeba nastawić tak, by źdźbła traw nie były krótsze niż 5 cm.
Tydzień 43, Sentencja nr:3
Tydzień 43, Sentencja nr:3
Regularnie grabimy liście opadające na trawnik ale też skoszoną trawę, w przeciwnym razie darń może ulec gniciu. Do grabienia skoszonej trawy i liści najlepiej użyć grabi o sprężystych zębach Pamiętajmy też, że przed zimą warto jest wykonać aerację, czyli napowietrzanie, trawnika.
Tydzień 43, Sentencja nr:2
Tydzień 43, Sentencja nr:2
W październiku możemy wysadzać do ogrodu drzewa i krzewy liściaste, które rosły w donicach. Sadzimy także drzewa i krzewy iglaste oraz pnącza.
Tydzień 43, Sentencja nr:1
Tydzień 43, Sentencja nr:1
Opadłe z drzew owoce, których nie można wykorzystać do celów spożywczych, trzeba systematycznie usuwać, w przeciwnym wypadku staną się źródłem chorób roślin. Usuwamy i palimy także chore pędy i liście drzew oraz krzewów.
 
Serwisy partnerskie
Dom i wnętrze
Twoja strona ogrodu
 
Już jest! Nowe wydanie Gardeners` World
Gardeners' World Edycja Polska listopad - grudzień 2021
Zamów z darmową dostawą do domu!
Copyright © AVT 2020 Sklep AVT